Natalia Papaeva

Ik ben…

Curator: Arda van Tiggelen

13 maart t/m 4 april

Open wo t/m zo 12:00 – 17:00 + twee special events met live performances (t.b.a.)

Kunstruimte H47, Leeuwarden

Binnenkort te reserveren

 

Natalia Papaeva

Ik ben…

Wie ben je als niemand je thuisland lijkt te kennen en je moedertaal dreigt te verdwijnen? Welke invloed hebben emigratie en integratie op je culturele identiteit? En met welke woorden geef je vorm aan wie je bent en waar je vandaan komt?

Natalia Papaeva (Rusland, 1989) groeide op in Boerjatië, een autonome republiek in Oost-Siberië. Sinds 2013 woont en werkt ze echter in Nederland, waar ze in 2018 afstudeerde aan de Haagse Koninklijke Academie voor Beeldende Kunst. In haar rauwe en intense videoperformances onderzoekt ze onze relatie met taal en haar culturele identiteit als ‘Boerjaat om utens’*.

In Kunstruimte H47 presenteert VHDG haar eerste solotentoonstelling. Alle getoonde videowerken zijn gesproken in het Boerjatisch, Papaeva’s moedertaal. Het Boerjatisch is een van de bijna 2600 talen die op het punt staan te verdwijnen. Ook de fysieke afstand tot haar thuisland beïnvloedt haar band met haar taal en geboortestreek. 

In haar videowerken en performances geeft Papaeva een stem aan deze culturele ‘erosie’ en verkent ze wat dat doet met iemands identiteit. In het prijswinnende werk Yokhor (2018) ondergaat ze de pijn van het verlies van haar taal en ziet de kijker haar verschillende emotionele stadia doormaken, van kalmte tot hysterie. In Vacuum (2019) onderzoekt ze taal wederom als drager van emoties en probeert ze haar angsten te bezweren met de mantra’s die haar oma haar vroeger leerde. 

Speciaal voor deze tentoonstelling ontwikkelde Papaeva ook een nieuw videowerk. In de zomer van 2020 verbleef ze vier weken in de Artist-in-Residence van VHDG, in de Haniahof te Leeuwarden. Daar creëerde ze een performancewerk naar aanleiding van het racisme dat ze door haar Aziatische uiterlijk ondervond ten tijde van de eerste coronagolf. In het werk Ik ben…, dat twee keer live wordt opgevoerd en daarna te zien is bij de entree van de tentoonstelling, onderzoekt ze cultureel bepaalde, taalkundige connotaties en houdt ze de kijker op lichtvoetige doch confronterende wijze een spiegel voor.

Papaeva studeerde in 2018 af aan de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten van Den Haag. Met haar afstudeerfilm Yokhor won ze zowel de afdelingsprijs van de KABK als de TENT Academy Award. In 2019 werd Papaeva genomineerd voor de Sybren Hellinga Kunstprijs. In 2020 ontving ze een Werkbijdrage Jong Talent van het Mondriaan Fonds.

* Friezen noemen een Fries die buiten Fryslân woont liefkozend ‘Fries om utens’.

Vormgever campagnebeeld: Niels Lunter
Schrijver publiekstekst: Grytsje Klijnstra

Mogelijk gemaakt door: Gemeente Leeuwarden, Mondriaan Fonds, BankGiro Loterij Fonds, Stichting Stokroos en WEJansenfonds.

Natalia Papaeva

I am… 

When no one seems to know about your home country and your mother-tongue is about to disappear, who are you then? How do emigration and integration influence your cultural identity? And which words do you employ, to sculpt your self and your heritage?  

Natalia Papaeva (Russia, 1989) grew up in Buryatia, an autonomous republic in Eastern Siberia. Since 2013, she has been living in the Netherlands, where she graduated from the Royal Academy of Art the Hague in 2018. Her raw, intense performances investigate our relationship with language and her own cultural identity as ‘Buryat om utens’*.

In art space H47, VHDG will present her first solo exhibition. All video works in the exhibition are in Buryat, Papaeva’s mother-tongue. Buryat is one of almost 2600 languages threatened with extinction. The physical distance to her homeland equally influences her bond with her language and birthplace.

In her videoworks and performances, Papaeva gives voice to this cultural ‘erosion’, exploring its effects on one’s identity. The prizewinning Yokhor (2018) shows her undergoing the pain of losing her language, progressing through different emotional states, from calmness to hysteria. Language is investigated again as a carrier of emotions in Vacuum (2019), in which she tries to exorcise her fears with mantra’s her grandmother once taught her.

For this exhibition particularly, Papaeva developed a new video work. In the summer of 2020, the artist stayed in the Artist-of-Residence of VHDG for four weeks, at the Haniahof in Leeuwarden. I am… is a performance work made in response to the racism she experienced during the first wave of the corona epidemic because of her Asian appearance. In it, she investigates culturally defined, linguistic connotations and holds up a mirror to the viewer in a lighthearted yet confronting way. This performance will be held live on two dates and is seen as a video work at the entrance of the exhibition.  

Papaeva graduated from the Royal Academy of Art the Hague in 2018. Her graduation film Yokhor won her the department prize of her academy, as well as the TENT Academy Award. In 2019, Papaeva was nominated for the Sybren Hellinga Art Prize. In 2020 she received a Stipendium for Emerging Artists from the Mondriaan Fund.

* Frysians lovingly call a Frysian, who lives outside of Friesland a ‘Fries om utens’.

Uit ‘Yokhor’
Uit ‘Vacuum’

 

In deze trailer van “Ik ben” neemt Natalia je mee langs een paar van haar werken, en vertelt ze over de persoonlijke verhalen die erachter schuil gaan.